တစ္ကိုယ္ေတာ္ဘ၀ကို အဆုံးသတ္တဲ့ေန ့

Photo from

အတၱလန္တစ္ သမုဒၵရာႀကီးကို တကုိယ္ေတာ္ ေက်ာ္ျဖတ္သူေတြထဲမွာ ကြ်န္မဟာ အငယ္ဆုံးျဖစ္တယ္ဆိုတာ.လူေတြသိရင္ သူတို ့ ေမးခြန္းေတြ ဒလစပ္ ေမးခ်င္ေနေပလိမ့္မယ္။  အသက္၂၂ႏွစ္သာရွိေသးတဲ ့ ႏုႏုငယ္ငယ္ မိန္းခေလးတေယာက္က ၅.၈  မီတာရွည္တဲ ့ ေလွႀကီးကို ဘယ္လို ဦးေဆာင္ပဲ့ကိုင္ၿပီး  ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ဆိုတာ ။ ရက္ေပါင္း၇၀ လုံးလုံး  လွဳိင္းေလကို ဘယ္လို သတၱိေတြနဲ ့ ခုခံ တြန္းလွန္ခဲ့သလဲ ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဒုကၡသုခေတြ ဘယ္လို မ်ိဳး ခံႏွိဳင္ရည္ရွိခဲ ့သလဲ ဆိုတာေတြ သူတို ့ ေမးခ်င္ၾကေပလိမ့္မယ္။

တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မဟာ သမုဒၵရာကို ျဖတ္ေက်ာ္မယ္လို ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးကတည္းက  မိုဟာဗီသဲကႏၱာရမွာ ကီလိုမီတာ ၅၃၀၀ အထိ စက္ဘီးစီးက်င့္ခဲ့တယ္။ ကီလိုမီတာ အရွည္ ၅၂၃ အထိ အလက္ဂီးနီးျမစ္ႀကီးထဲမွာ  ကူးခတ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။ က်ယ္ေျပာတဲ ့ပင္လယ္သမုဒၵရာထဲမွာ တေယာက္တည္းရက္ေပါင္း၇၀  ေလွေလွာ္ထြက္ရမယ္ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ ၿငီးေငြ ့ဖို ့ ေကာင္းလိုက္မလဲ။ ဘယ္ေလာက္ အထီးက်န္ ဆန္လိုက္မလဲ။တခ်ိဳ ့က ေတြးမိၾကမယ္။ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ေစ …
၂၀၁၀ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၃ရက္ေန့ ့မွာေတာ့  ဆီနီေဂါလ္ကမ္းေျခကေန ကြ်န္မ စထြက္ခဲ့တယ္။