ေဟာ ကဲ .. ဒီေနရာကို က်ဳပ္ေရာက္လာတာနဲ႔ ေၾကာင္ကို ေတြ႔ရေတာ့တာပဲ၊ ဒီေၾကာင္ဟာ က်ဳပ္ကို အျမဲပဲ ေစာင့္ႀကိဳေနတတ္တယ္။ တခါတေလေတာ့ က်ဳပ္အိမ္တံခါးကို ေသာ့ဖြင့္၀င္လိုက္တာနဲ႔ ေညာင္ လို႔ ေအာ္ၿပီး အနားကိုေရာက္လာလိုက္ၿပီ၊ အိမ္ထဲကို က်ဳပ္က ေျခလွမ္းျပင္ကာစ ပဲရွိေသးရဲ႕ က်ဳပ္ေျခေထာက္ေတြကို ေရွာင္တိမ္းၿပီး သူက လႊားကနဲ ခုန္၀င္လိုက္ၿပီ၊ ၿပီးေတာ့ ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးအသံနဲ႔ စၿပီး ေအာ္ေတာ့တာပဲ၊ က်ဳပ္က ေဟ့ ေၾကာင္လို႔ ေခၚလိုက္တာနဲ႔ အသံကို ေညာင့္ လို႔ ေဆာင့္ေအာင့္ၿပီး ျပန္ထူးတတ္ေသးတယ္။ ရယ္ေတာ့ရယ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေကာင္ပဲ၊ က်ဳပ္ေခၚတိုင္း ျပန္ထူးတယ္။ က်ဳပ္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာစမ္းၾကည့္ၿပီးၿပီ၊ သူ အိပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ က်ဳပ္ က ေဟ့ေၾကာင္ လို႔ ေခၚလိုက္တာနဲ႔ ေခါင္းကိုဆတ္ကနဲၾကြလိုက္ၿပီး လွည့္မၾကည့္ပဲ ေညာင္ လို႔ေတာ့ ျပန္ထူးလိုက္ေသးတာပဲ၊ က်ဳပ္က ဒီအိမ္ကို အျမဲမလာႏိုင္ဘူး၊ အရင္က ဦးေလးေနခဲ့တဲ့အိမ္ ဦးေလးလည္းမရွိေရာ အိမ္က တံခါးပိတ္ထားလိုက္ရေတာ့တာပဲ၊ က်ဳပ္က အလုပ္အားတဲ့ရက္ေတြမွ တစ္လတစ္ခါေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီေလာက္မွ လာႏိုင္တာ၊ လာတိုင္း သစ္တံုးေလးေပၚ က်က်နနေလးထိုင္ေနတဲ့ ဒီေၾကာင္ထီးကို ေတြ႔ရတယ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ က်ဳပ္ကိုေစာင့္ေနတယ္လို႔ ပဲ ပိုပိုသာသာေလးေတြးပစ္လိုက္တာပဲ၊ ၿပီးေတာ့ မုန္႔ေတြခ်ေကြ်းတာေပါ့၊ သူ႔ရဲ႕ ပန္းကန္ထဲ ႏြားႏို႔ထည့္ေပးတဲ့အခါ လက္တစ္ဘက္က သူ႔ကို ဆြဲထားရေသးတယ္။ ဒီေကာင္ ေဘာလံုးသမားေသလို႔မ်ား ၀င္စားသလားေတာ့မသိဘူး၊ အင္မတန္ ေခါင္းနဲ႔ တိုက္တယ္။ က်ဳပ္ႏြားႏို႔ထည့္ေပးရင္ ႏြားႏို႔ဗူးကို ေခါင္းနဲ႔ ၀င္တိုက္တယ္။ သူ႔ပန္းကန္ကို ကိုင္ၿပီး ထည့္ေပးရင္လည္း ပန္းကန္ျပန္အခ်မွာ ေသေသခ်ာခ်ာကို ေစာင့္ၿပီး ေခါင္းနဲ႔ တိုက္လိုက္ေသးတာ၊ ခူး ခလူး .. ခူး ခလူးနဲ႔ လည္း တခ်ိန္လံုးျမည္ေနတာပဲ၊ ေၾကာင္ေတြေက်နပ္ပီတိျဖာေနရင္ အဲဒီလိုေအာ္ျမည္ေနတတ္တယ္လို႔ ထင္တာပဲဗ်ာ၊ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ေၾကာင္မွပဲ သိမွာပဲ။
